شيخ حسين انصاريان

350

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

ميوه‌هايى فراوان است كه از آنها مىخوريد . زبان و دست و پا و روح و جان هم مانند چشم و گوش و شكم و شهوت است ، بنابراين از طرفى جسم و بدن بر اثر كوشش و فعاليّت مادى و معنوى خسته و پير و ناتوان مىشود و از طرف ديگر به صورتى زنده و نو و پرنشاط در ميدان قيامت كبرى براى لذت ابدى به انسان برمىگردد . در برابر ، آنان كه تن و جان را به تنبلى و سستى و خوردن و خوابيدن و گناه و معصيت از بين مىبرند ، واقعاً از بين مىرود و در پايان كار جز مشتى استخوان از آنان نمىماند كه آن هم به تعبير قرآن مجيد جز هيزم جهنم چيزى نيست : وَ أمَّا الْقاسِطُونَ فَكانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَباً » « 1 » ولى منحرفان هيزم دوزخ‌اند . در هر صورت جهان را چون تجارت‌خانه و دنيا را همچون بازار و خود را تاجرى ورزيده كه داراى سرمايهء عقل و وجدان و هدايت الهى است ؛ به حساب آوريد و لحظه‌اى از تجارت كه همان ايمان و اخلاق و عمل صالح است و به عبارت ديگر آبادى دنيا و آخرت مىباشد غافل نمانيد تا مرغ وجودتان از قفس دنياى محدود با بال همّت و كوشش و عبادت و معنويت به باغ ملكوت به پرواز آيد . حجّت حضرت حق بر همه تمام است و احدى را در پيشگاه حضرت دوست عذر قابل قبول نخواهد بود . كسى كه در امور مادّى و معيشت و در برخورد با دنيا و عناصرش ، در صراط مستقيم حضرت ربّ العزّه نباشد و دلش به قيد محبّت حق و ايمان به آخرت و پاداش عمل مقيّد نباشد و در اخلاق و عمل با انبياى الهى و ائمّهء طاهرين عليهم السلام هماهنگى نكند ، البته دچار حرص و زياده‌خواهى خواهد شد ، آن زياده‌خواهى كه جز حفظش از حادثه و آفت شغلى براى انسان باقى نمىگذارد و غير بخل و عشق بىاندازه حاصلى نخواهد داشت و عاقبت هم حوادث سخت و يا

--> ( 1 ) - جن ( 72 ) : 15 .